คอร์ดเพลง ภวังค์จิต

INTRO : | C | G | Am | F G |
| C | G E7 | Am | F G | 


Cกาสะลองร่วงหGล่นพื้น

วันAmคืนเนิ่นนานเปลี่ยวเหงา ลมหFนาวพัดโGบกโบย

โCชยกลิ่นรักจากGใจอ้าย ให้ลAmอยลมไปหาน้อง

เพื่อเFป็นผ้าฝ้ายมอบGไออุ่น


เCฮือนแก้วใด บ่Gงามเท่าความดี

ที่Amตัวน้องมี ให้Fอ้ายนั้นมันGงามล้ำ

บ่Cมีเพชรพลอย ไพGลินจินดาคำ

แต่เAmมื่อมีธรรมนำFน้อง G ก็สุขใจ..

INSTRU : | C | G | Am | F G |


* Cฉันเชื่อว่าเGธอ ยังAmคงรักกัน รักFมั่น ไม่เGสื่อมสลาย

ไCม่จากไปไGหน

วนเAmวียนคุ้มภัย ในFยามทุกข์Gยามใจตรม

Cฉันเชื่อว่าเธอ Gคนที่อยู่บนฟ้า

Amทุกกาลเวลา เFธอไม่Gจากไปไหน

Cไม่อาจมีสิ่งใด Gมาพลัดพรากใจเราสอง

Amแม้ต้องตายจากกัน Gก็เพียงตัว ใช่หัวใจ..


จุตCติจุตตัง มรณังและก็จุตติ

แม้Gรักกันปานใดแต่ ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ

เวAmลาจะพรากเราจากการรักโลภ โกรธ หลง

แต่ความFดีนั้นยังคงอยู่

แม้เรือนGร่างโดนลากด้วยพระสงฆ์


C  ระทด ระทม ตรอมตรมใจอาGวรณ์

ฝังจิต คิดหา ยามเวลาเธออาAmทร

ให้รักสว่างไสวเป็นดังแสงไฟดุจทินFกร

ให้รักมอบความอบGอุ่น

ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์


C รอนแรมเรื่องรัก เธอจากไปไกลอีกชาติภพ

G ดวงมอญมันโศกนัก อยู่แห่งใดขอให้ไAmด้พบ

บ้านที่เคยมี เปล เคยไกว หมอนที่เธอเFคยนอน

เหลือเพียงแค่เท่าธุGลี จากดุ้นฝืนในกองฟอน


C ภมรกับช่อดอกไม้ ยังมีเฉาและมีจากกัน

G ความเศร้าความสุขใดๆ จะทิ้งเอาไว้เป็นเบื้องหลัง

Am เชื่อว่าเธอไม่เคยจากไป และอยู่ในความจำฉัน

F จะรักกันคณาGนับ ต่อให้ล่วงลับและดับขันธ์..


* Cฉันเชื่อว่าเGธอ ยังAmคงรักกัน รักFมั่น ไม่เGสื่อมสลาย

ไCม่จากไปไGหน

วนเAmวียนคุ้มภัย ในFยามทุกข์Gยามใจตรม

Cฉันเชื่อว่าเธอ Gคนที่อยู่บนฟ้า

Amทุกกาลเวลา เFธอไม่Gจากไปไหน

Cไม่อาจมีสิ่งใด Gมาพลัดพรากใจเราสอง

Amแม้ต้องตายจากกัน Gก็เพียงตัว ใช่หัวใจ..

INSTRU : | C | G | Am | F G |
| C | G | Am | F G |


จุตCติจุตตัง มรณังและก็จุตติ

แม้Gรักกันปานใดแต่ ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ

เวAmลาจะพรากเราจากการรักโลภ โกรธ หลง

แต่ความFดีนั้นยังคงอยู่

แม้เรือนGร่างโดนลากด้วยพระสงฆ์


C  ระทด ระทม ตรอมตรมใจอาGวรณ์

ฝังจิต คิดหา ยามเวลาเธออาAmทร

ให้รักสว่างไสวเป็นดังแสงไฟดุจทินFกร

ให้รักมอบความอบGอุ่น

ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์


จุตCติจุตตัง มรณังและก็จุตติ

แม้Gรักกันปานใดแต่ ผลสุดท้ายกลายเป็นอัฐิ

เวAmลาจะพรากเราจากการรักโลภ โกรธ หลง

แต่ความFดีนั้นยังคงอยู่

แม้เรือนGร่างโดนลากด้วยพระสงฆ์


C  ระทด ระทม ตรอมตรมใจอาGวรณ์

ฝังจิต คิดหา ยามเวลาเธออาAmทร

ให้รักสว่างไสวเป็นดังแสงไฟดุจทินFกร

ให้รักมอบความอบGอุ่น

ในยามเหน็บหนาวเป็นดังอาภรณ์


C รอนแรมเรื่องรัก เธอจากไปไกลอีกชาติภพ

G ดวงมอญมันโศกนัก อยู่แห่งใดขอให้ไAmด้พบ

บ้านที่เคยมี เปล เคยไกว หมอนที่เธอเFคยนอน

เหลือเพียงแค่เท่าธุGลี จากดุ้นฝืนในกองฟอน


C ภมรกับช่อดอกไม้ ยังมีเฉาและมีจากกัน

G ความเศร้าความสุขใดๆ จะทิ้งเอาไว้เป็นเบื้องหลัง

Am เชื่อว่าเธอไม่เคยจากไป และอยู่ในความจำฉัน

F จะรักกันคณาGนับ ต่อให้ล่วงลับและดับขันธ์..