คอร์ดเพลง คนป่า

INTRO : | Am | Am | Am | Am |


Amลมพัดทุ่งหญ้าไCหวเอน เGมฆนำลมห่มAmฟ้า

ดAmวงตะวันแหวกม่Cานเมฆมา Gป่าสนปลิวไAmสว..


ข้าFล้มตัวลงบนAmพื้นดินกว้างใหญ่

กGองไฟคือผ้าAmห่ม

คCรั้งหนึ่งนั้นข้าGคือสายลม ข้าคือคนเสAmรี..


เAmผื่อลำนำโคลงCนั้น   Gพาย้อนคืนวันเAmก่า

Amย้ำน้ำคำเถื่อนCทำลำเนา

ในGวันที่เรายังไม่เดีAmยงสา..


จนFวันที่ท่านอ่านถ้Amอย..

แถลงแสGดงเจตจำนงAmค์ท่านมา

เCราจึงรู้ในเGจตนา

ความคิดท่านเรานั้นต่าAmงกัน..

INSTRU : | Am | C | G | Am |
| Am | C | G | G |


ตัวAmท่านทำงานหาเCงิน ส่วนเGราทำงานหาAmกิน

เAmราไม่สะสมเกิCนเรากิน

ท่Gานว่าเราเกียจคร้Amาน..


Fชีวิตเราไม่มีตารAmางเวลา

GนาฬิกาเราคือAmจักรวาล

ส่วนเCวลาท่านเป็นเGงินเป็นงาน

ลูกหลานท่านจึงเหAmน็ดเหนื่อย..


และกระโAmจมของเราก็คืCอบ้าน

เปลี่ยนตGามฤดูกาลเคลื่อนไAmหว

มี แAmสงแดด สายลม ผ่าCนร่างไป

เด็กGๆ เราสุขภาพAmดี


แต่บ้Fานเรือนท่านสร้างโAmตใหญ่

หGายใจในอAmากาศตาย

เคCรื่องจักรกลสร้างสGายลมร้าย

ท่านGจึงไม่วายต้องเAmจ็บป่วย

INSTRU : | Am | C | G | Am |
| Am | C | G | G |


ท่านตAmายแล้วไปสวCรรค์ เราตGายเราอยู่ในAmนี้

อยู่Amในผืนดิน ในเCถ้าธุลี ใGนวงปีเปลือกไAmม้..


อยู่FในประกายของใAmบสน ใGนสายลมผ่านหุAmบเขา

ความตCายท่านยิ่งใหญ่และโGศกเศร้า

ความตายของเราเป็นธAmรรมดา..


ท่านFพิพาทกันเพราะควAmามรู้

Gต่อสู้กันด้วยAmอักษร

เราCพิพาทกัน เราไGม่ซับซ้อน

ตื่นนอนมาเราก็Amลืม..


ความFรู้ท่านยากและมีมาAmกมาย

ความGรู้เราง่ายและAmมีน้อย

ผู้เCฒ่าของเราความGรู้ยังด้อย

กว่าเด็กน้อยของท่านอีกใช่ไAmหม..


ดังFนั้นถ้อยคำที่ท่Amานเอ่ยถาม

เGราจึงมิอAmาจเข้าใจ

แผ่นCดินผืนฟ้า ราGคาเท่าใด

ไม่เคยเข้าใจได้เAmลย..


ก็Fผืนฟ้ากว้างลำธาAmรใส ใGครเล่าเป็นเจ้าขAmอง

สายCลมพัดไกวผู้ใGดครอบครอง

ท่านจับจองได้โดยสิ่งAmใด..


Fผืนดินกลัวท่านกรAmะหาย

จึงได้มGอบสายน้ำลำธารAmใส

CผืนดินยังมอบความGอบอุ่นให้

ท่านยังต้องการสิ่งAmใดกันอีก..

INSTRU : | Am | C | G | Am |

| Am | C | G | G |
| F | Am | G | Am |
| C | G | G | G |


เFราเป็นแค่เพีAmยงคนป่า

ที่ท่านGว่าพวกเราล้าหAmลัง

ไม่Cมีโรงเรียน ไม่Gมีโรงธรรม

ไม่มีที่ท่องจำหรืAmอพร่ำสอน..


ด้วยบทเรีFยนของเราไม่Amมีตัวอักษร

ควGามรู้เราไม่Amมีชื่อเรียกขาน

เCราเรียนรู้ในGฤดูกาล

เราเรียนรู้ตามAmป่าดงไพร..


กับเสีFยงใบไม้กระAmทบหยาดฝน

เสีGยงต้นกล้างAmอกโผล่ดิน

เสีCยงตีปีกแมGลงโบยบิน

เสียงสายธารที่Amรินหลั่งไพร..


เราจึงไAmม่ต้องการแสงไCฟจากท่าน

เพราะเราGมีดวงจันทร์ส่องแAmสง

เราไAmม่ต้องการปืนไCฟร้ายแรง

ยิงควGายคราวหมื่นคราวล้Amาน..


เพราะเราจะFฆ่าพวกควายก็เAmพื่อประทัง

แต่ท่Gานฆ่ามันเพื่อรAmาคา

คนCฆ่าไม่กิน คนGกินไม่ฆ่า

สัตว์ป่าจะเหลืออะไAmร..


ควFามเชื่อเราที่Amสืบมา

ดินGน้ำลมฟ้า สัตว์ทั้งAmผอง

ดอกไCม้เหลืองแดง แมGลงร่ำร้อง

ล้วนเป็นพี่น้องของเAmรา..


แต่ท่FานไถดินดัดAmต้นไม้ ย้Gายลำน้ำถากป่าเAmขา

Cขนย้ายดิน ระเGบิดภูเขา เผาเป็นเถ้าถ่Amาน..

จนข้าFนึกถึงคำผู้เAmฒ่าเล่าขาน

ใGนนิทานที่ข้าเAmคยได้ยิน

ถ้าCสิ่งอันใดเกิดGขึ้นกับผืนดิน

สิ่งนั้นย่อมเกิดกับเAmรา..

Cสิ่งอันใดเกิดGขึ้นกับผืนดิน

สิ่งนั้นย่อมเกิดกับเAmรา..

INSTRU : | Am | C | G | Am |
| Am | C | G | G |


ความจAmริงสิ่งที่ท่านเพียรCหา

เราก็Gมีกันมาแต่กAmาลก่อน

เรามีค่ำคืนใCห้หลับนอน

แดดร้Gอนให้ดอกไม้บAmาน


FมีดวงดาวพรAmาวกระจ่าง

นำทGางให้ฉันและเAmธอ

มีCสิ่งนึงเพื่อสิ่งหGนึ่งเสมอ

ไม่มีสิ่งใดที่ไร้เหตุAmผล


มีCสิ่งนึงเพื่อสิ่งหGนึ่งเสมอ

ไม่มีสิ่งใดAmที่ไร้เหตุAmผล

มีCสิ่งนึงเพื่อสิ่งหGนึ่งเสมอ


Amลมพัดทุ่งหญ้าไCหวเอน เGมฆนำลมห่มAmฟ้า

ดวงตะวันแหวกม่Cานเมฆมา

Gป่าสนปลิวไAmสว..


ข้าFล้มตัวลงบนAmพื้นดินกว้างใหญ่

กGองไฟคือผ้าAmห่ม

คCรั้งหนึ่งนั้นข้าGคือสายลม ข้าคือคนเสAmรี..


คCรั้งหนึ่งนั้นข้าGคือสายลม ข้าคือคนเสAmรี

คCรั้งหนึ่งนั้นข้าGคือสายลม

ข้าเคยเป็นคนเสAmรี..

OUTRO : | Am |